Den Triangel is een Antwerpse wijkkrant die sinds maart 2008 meespeelt in het Antwerpse medialandschap. Studenten Journalistiek van de Artesis Plantijn Hogeschool Antwerpen maken de krant helemaal zelf, en zetten op die manier al hun eerste stappen in het beroepsleven.

Recensie: Het Geluk

Om even uit onze redactiegrot te ontsnappen, beslissen we over de middag een terrasje te doen. Het is fris, maar het zonnetje schijnt. In ons Belgenlandje betekent dat dus buiten komen. Achter de hoek van onze AP Hogeschool bevindt zich Het Geluk, een bar die aansluit bij het theaterhuis HETPALEIS. We nemen buiten plaats in de stoelen die voorzien zijn van fleecedekentjes. Aangezien we, na vele uren bureauwerk, allemaal heel blij zijn de benen te kunnen strekken, blijft de ‘wie-gaat-er-aan-de-bar-bestellen'-discussie uit. (vervolg onder de foto)

Het Geluk op een donderdagnamiddag, toen het er net iets rustiger aan toe ging.
Het Geluk op een donderdagnamiddag, toen het er net iets rustiger aan toe ging.

Het Theaterplein kent veel voorbijgangers, als mensenspotter voel ik me hier dus helemaal op mijn gemak. Samen met mijn medestudenten geniet ik er van een drankje. Voorbij onze ogen flitsen continu crossende, dansende, lachende en af en toe ook een paar wenende kinderen. Het is woensdagnamiddag, even vergeten. School zit er voor hen dus op, en het valt niet te ontkennen dat Het Geluk voor ouders met jonge kinderen de ideale plek is. Redelijk uniek is dat de bar een eigen speelgoedhoek heeft, goed gevuld en voor veel kinderen een klein paradijsje.

Autoverkeer is er niet op het plein, een veilige speelomgeving dus. Ouders kunnen op hun gemak een babbeltje slaan terwijl de kinderen genieten van hun vrijheid. Het kinderlawaai stoort mij totaal niet, het is één van de typerende dingen aan deze bar. En nogmaals, ik ben sowieso een mensenspotter.

Het Geluk biedt een ruime kaart aan. Naast een groot assortiment aan dranken, kan je er ook van kleine versnaperingen genieten. Dat gaat van een croque uit het vuistje tot een dagsoep met brood. Op de spiegel staat geschreven wat je, naast de vaste keuzes, die dag nog allemaal kan verkrijgen. Het is absoluut geen toeristisch barretje en je kan er aan democratische prijzen drinken en eten. De vriendelijke bediening krijg je er gratis bij.

Sommige klanten bestellen vlug iets aan de bar, drinken het op en zijn weer weg. Anderen nemen een krant van de toog, bestellen een koffie en verdwijnen in de leeswereld. Een paar vriendinnen doen hun wildste verhalen van afgelopen vakantie uit de doeken en een jonge vader staat op uit zijn stoel om met zijn dochters te gaan voetballen. Het Geluk krioelt van diversiteit.

Ik neem nog een slok van mijn Bos Tea, trek de fleece iets strakker rond me heen en strek mijn nek uit zodat de zon mijn gezicht net bereikt. Het redactielokaal ben ik al lang vergeten. Ik adem diep in, en voel de frisse lucht in mijn neus prikkelen. Is dit nu waar iedereen het over heeft? De ervaring van puur Geluk?

(geschreven door Toni Claessens)