Den Triangel is een Antwerpse wijkkrant die sinds maart 2008 meespeelt in het Antwerpse medialandschap. Studenten Journalistiek van de Artesis Plantijn Hogeschool Antwerpen maken de krant helemaal zelf, en zetten op die manier al hun eerste stappen in het beroepsleven.

Publiek is baas in ‘Aspe 2: Het Dodelijk Jubileum’

by <a href='https://www.smallteaser.com/user/hanneke.stoffels' class='captionLink'>Hanneke Stoffels</a>
by Hanneke Stoffels

Vlaamse theaters zijn voor de tweede keer de plaats delict voor commissaris Van In en zijn team.

Na het succes van het eerste toneelstuk ‘Aspe. Moord in het theater’ begon producent Uitgezonderd. al snel aan de opvolger ‘Aspe 2: Het dodelijk jubileum’. In deze sequel wordt het publiek uitgenodigd op het jubileum van commissaris Van In (Herbert Flack), die al 35 jaar de straten van Brugge veilig houdt. De directrice van de politieschool, Vera Lootens (Katelijne Verbeke) spreekt de toeschouwers toe. Hoofdcommissaris Van Nuffel (Frans Maas) is aanwezig op het feest, net zoals inspecteur De Swaef (Jelle Cleymans), schepen van Cultuur en Afvalverwerking Luc Staes (Peter Thyssen) en drie stagiairs, Sofie, Mats en Ben (Helle Vanderheyden, Mathias Vergels en Pieter Klinck). Wanneer er plots een dode valt, is het feest voorbij en moet Van In de moord proberen op te lossen. Maar er is niemand zonder motief.

Geen slecht woord over de topcast van deze productie. De oude rotten in het theatervak doen het uitstekend. Herbert Flack is zijn rol als commissaris Van In duidelijk nog niet verleerd, maar ook de 'jonkies' moeten niet onderdoen. Vanderheyden, Vergels en Klinck spelen dan wel stagiairs, op de planken blinken ze als volleerde acteurs.

Publiek denkt mee

Wat het stuk zo bijzonder maakt, is dat de vierde wand volledig doorbroken wordt. Op tijd in de zaal zitten is belangrijk, want de acteurs spreken de laatkomers direct aan. Verder is het publiek, dat getuige is van alles, een belangrijke medespeler en de groep wordt regelmatig rechtstreeks aangesproken. Dat maakt het zeker niet makkelijker voor de hoofdrolspelers, die af en toe met hun mond vol tanden staan. Vooral de mensen die vooraan in de zaal zitten, gaan in interactie met de acteurs. Dat gaat dan gepaard met enkele jaloerse blikken op de achterste rijen.

Er wordt slim met het licht gespeeld. Het zaallicht gaat aan als de toeschouwers hun inbreng mogen geven, zodat je het gevoel krijgt dat je rechtstreeks wordt aangesproken. Hierdoor voel ik me nog meer betrokken. Dreigende muziek weerklinkt telkens er een nieuwe doorbraak is, wat alles eerder grappig dan spannend maakt.

Je moet geen Aspe-kenner zijn om van deze voorstelling te kunnen genieten. Mondigheid en oog voor detail zijn betere troeven wanneer je twee uur lang de rechterhand van de Brugse recherche mag zijn.

‘Aspe 2: Het Dodelijk Jubileum’ speelt nog tot 26 februari in Theater Elckerlyc. Daarna toeren ze doorheen Vlaanderen.