Den Triangel is een Antwerpse wijkkrant die sinds maart 2008 meespeelt in het Antwerpse medialandschap. Studenten Journalistiek van de Artesis Plantijn Hogeschool Antwerpen maken de krant helemaal zelf, en zetten op die manier al hun eerste stappen in het beroepsleven.

"Pas als theater van jezelf komt, heeft het waarde"

De jongeren van REL in volle actie - photo by Jan Opdekamp — by Jan Opdekamp
De jongeren van REL in volle actie - photo by Jan Opdekamp — by Jan Opdekamp

Je bent jong en je wil wat. Voor de jongeren van het Xaveriuscollege en de Spectrumschool is dat op 11 februari de Arenberg innemen met hun toneelvoorstelling REL. De mix van laatstejaars uit twee heel verschillende scholen en culturen wil conflicten aangaan, grenzen aftasten, maar vooral: op het podium staan. Gitte Roelandt (18) van Xaverius en Jalal El Ghazi (19) van de Spectrumschool zijn twee van hen en vertellen over hun ervaring.

Er is de stereotypering dat Xaverius nogal een witte school is en de Spectrumschool een gemengde, klopt dat ook in de realiteit?

G: In dit stuk valt het wel op. Alle mensen die voor drama hebben gekozen in het Xaveriuscollege, mijn school, zijn allemaal toevallig blank. Terwijl onze school in Borgerhout ligt en er héél véél verschillende nationaliteiten zijn. Het enige verschil is dat hun passie gewoon niet drama is. De school heeft een andere reputatie, maar qua nationaliteiten is er volgens mij weinig verschil.

J: Op de Spectrumschool deden wij al elk jaar een soort van theater traject, meestal iets kleinschaligs. Meneer Baert heeft gezien dat wij iets konden doen met theater en is naar ons gekomen om te vragen of we niet iets groters wilden doen. Daarom was er bij ons misschien meer interesse van allochtone Belgen.

Hoe was de eerste dag toen de twee scholen samenkwamen? Zijn er dan duidelijk twee groepen of vloeien ze meteen samen?

G: Het was echt zalig! Wij zijn een weekend naar Ieper getrokken om daar samen te zitten. Het eerste uur was wel een beetje afwachten van ‘wat gaat er nu gebeuren’…

J: … maar daarna was het echt ongelofelijk!

G: Ja, het was een verbroedering! Al die muren vallen weg en je bent gewoon samen één groep. Uiteindelijk zie je niet meer wie van welke school is.

Je kan niet zomaar toneelstukken van andere mensen overnemen

Waar gaat het verhaal van het stuk over? Jullie spelen jezelf, hoe vertaalt zich dat?

J: Het heeft vooral met oorlog te maken. Een conflict met jezelf. Alles wat met dit thema te maken heeft, is oorlog, of het gaat toch die richting uit. Er zitten ook grappige momenten in, maar het heeft nog steeds te maken met oorlog en conflict.

G: Een voorbeeld van dat grappige is bijvoorbeeld dat we ons allemaal voorstellen op een militaire manier door onze tekst op te dreunen. We zeggen onze naam, geboorteplaats, waar we vandaan komen, en uiteindelijk nog een speciale eigenschap van onszelf. Dan is er zo’n fitnessboy die keiserieus roept: “Ik eet graag broccoli!”.

J: Of: “Mijn lievelingseten is kip!”. (lacht)

G: Dat maakt het allemaal heel leuk. Je zit dan in zo’n serieuze situatie, maar met een heel onverwachte opmerking krijgt het plots een cartooneske wending.

J: Theater is iets dat van jezelf moet komen. Je kan niet zomaar toneelstukken van andere mensen overnemen. Het is pas als het van jezelf komt, dat het waarde heeft.

Als het een passie is, zal het een passie blijven.

Denk je dat je verdergaat met toneel na deze voorstelling?

J: Ik heb het gevoel van wel. Ik denk zelfs dat we verderdoen met deze groep.

G: Er zijn nu al mensen die bezig zijn of van plan zijn om auditie te doen bij toneelscholen. En er is ook al iemand aangenomen op het Conservatorium. Dat is allemaal door REL gekomen. Het gevoel dat ze het wel leuk vinden om te doen en zo in die wereld terechtkomen. Als het een passie is, zal het een passie blijven.

Moet de samenwerking tussen jullie scholen een traditie worden?

G: Momenteel is het eenmalig omdat er zoveel bij komt kijken voor beide scholen. Ik hoop wel dat ze later nog eens iets doen met de samenwerking tussen Xaverius en de Spectrumschool. Het zou heel leuk zijn als het zo blijft, maar daar hebben wij niks over te zeggen. We raden het alleszins volledig aan!

Geboeid door hun verhaal? Lees het volledige interview in onze volgende krant op 6 maart. Wie toch op hete kolen zit: voor de voorstelling op 11 februari in de Arenberg zijn nog altijd kaarten beschikbaar.