Den Triangel is een Antwerpse wijkkrant die sinds maart 2008 meespeelt in het Antwerpse medialandschap. Studenten Journalistiek van de Artesis Plantijn Hogeschool Antwerpen maken de krant helemaal zelf, en zetten op die manier al hun eerste stappen in het beroepsleven.

Naar de nachtwinkel met stadsdichter Maarten Inghels

"Nachtwinkels trekken de slapelozen aan, de meest poëtische mensen die er bestaan."&nbsp;&mdash;&nbsp;by <a href='https://www.smallteaser.com/user/jozefien.wouters' class='captionLink'>Jozefien Soetekin Wouters</a>
"Nachtwinkels trekken de slapelozen aan, de meest poëtische mensen die er bestaan." — by Jozefien Soetekin Wouters

Wie ’s nachts door de straten van Antwerpen slentert, heeft misschien al bizarre neonlichten zien flikkeren. Hoogstwaarschijnlijk het werk van Maarten Inghels, die als stadsdichter poëzie naar onverwachte plekken brengt. ‘Poetry’ staat er te lezen op de displays van verschillende nachtwinkels. Wij trokken met de dichter naar Paul Traders op het Mechelseplein, een van de winkels die hij uitkoos.

“Ik ben hier al een tijdje niet geweest, dus ik weet niet of hij me nog zal herkennen”, waarschuwt de stadsdichter ons. Maar wanneer hij zich voorstelt als ‘de man van het bord’ gaat er meteen een belletje rinkelen bij de uitbater van nachtwinkel Paul Traders op het Mechelseplein. “Ja, ik weet het nog!”

Je loopt er in eerste instantie misschien nietsvermoedend voorbij, maar eens je het gezien hebt is het een gek zicht: het typische flikkerende bordje, maar dan met het woord ‘poetry’ op. “Mensen komen me vragen of ik dichter ben”, lacht de uitbater met Bengalese roots. “Maar de man die het bord kwam hangen, dat is de dichter.”

Maarten Inghels en de uitbater van Paul Traders.
Maarten Inghels en de uitbater van Paul Traders.

Poëtische kracht

Maarten Inghels is sinds 2016 stadsdichter van Antwerpen, en die taak neemt hij heel serieus. Hij laat mensen op een andere manier kennismaken met poëzie en ziet schoonheid in wat velen als lelijk bestempelen.

“Ik was al lang gefascineerd door nachtwinkels en hun neonverlichting. Vaak zijn het letterlijk lichtpuntjes in een voor de rest donkere stad. Met hun lelijke TL-lichten genereren ze een soort nachtelijk lichtspel. Ik vind daar een poëtische kracht van uitgaan.”

Bovendien hebben nachtwinkels ook figuurlijk een duister kantje. “Zo’n winkel trekt gekken en slapelozen aan, in mijn ogen de meest poëtische mensen die er bestaan. Nachtraven gaan ernaartoe om te zondigen, ze kopen dingen waar ze zich een beetje voor schamen. Dat kan gaan van een potje Ben & Jerry’s tot alcohol, sigaretten en condooms.”

Poëzie? Dat verkoop ik niet!

In totaal selecteerde hij acht winkels. “Sommige koos ik voor de esthetiek, zoals deze op het Mechelseplein. Ik kwam hier vroeger vaak voorbij omdat ik in de buurt woonde, en ik vond het wel iets hebben, die winkel in de bocht.” Toch verliep de selectie niet altijd vlekkeloos. Niet iedereen reageerde even enthousiast, al was het maar uit verwarring door de taalbarrière.

“Ik heb vaak Google Translate moeten bovenhalen om het woord ‘poetry’ te vertalen naar het Bengaals of Afghaans. Anderen vonden het maar een gek idee. “Poëzie? Dat verkoop ik toch niet? Ik heb een bord nodig dat zegt ‘open’ of ‘closed’”. Ook bij Paul Traders begrepen ze het niet goed, tot Inghels over de Indiase dichter en Nobelprijswinnaar Rabindranath Tagore begon. Die poëzie kende hij maar al te goed.

Het flikkerende Poetry display
Het flikkerende Poetry display

Absurde taks

Over één onderwerp waren ze het wel allemaal eens: de taks die de stad enkele jaren geleden invoerde en die nachtwinkels onder de noemer ‘imagoverlagend’ plaatste. Een maatregel die hard aankwam bij de uitbaters, en die Inghels inspireerde voor zijn project.

“Een ongelofelijk bizarre belasting. Zo’n nachtwinkel maakt vaak deel uit van de identiteit en integratie van de uitbaters. Sommige winkels zijn al twintig jaar open. En dan beslist de stad plots: uw winkel is lelijk, wij willen die hier niet. Natuurlijk reageren zij dan emotioneel en furieus.” Met zijn project wil Inghels dan ook het imago van de winkels opkrikken. “Het zou zonde zijn moesten zulke winkels verdwijnen, dat ruwe kantje hoort net bij een grootstad.”

De poetry displays zijn nog te bewonderen tot januari 2018, wanneer het einde van Inghels’ stadsdichterschap ten einde loopt. Alle informatie vind je op www.maarteninghels.be