Give us a like and we'll keep you in the loop.

Den Triangel is een Antwerpse wijkkrant die sinds maart 2008 meespeelt in het Antwerpse medialandschap. Studenten Journalistiek van de Artesis Plantijn Hogeschool Antwerpen maken de krant helemaal zelf, en zetten op die manier al hun eerste stappen in het beroepsleven.

Mijn familie is…

Een samenwerking met Toneelhuis en AP Hogeschool maakt heel wat emoties los bij studenten Journalistiek. De opdracht: “Schrijf een stuk over jouw familie waarin jouw mening als jonge twintiger doorschemert over de voorgaande generatie”.

De aanleiding van deze opdracht is het toneelstuk Vergeef Ons dat sinds 22 februari op de planken staat. Een beklemmend-herkenbaar toneelstuk over familie, toeval en verlossing.

Familie wordt gezien als een hoeksteen van de samenleving. Ze geeft een beeld van hoe de samenleving functioneert. Dat functioneren verschilt van tijd tot tijd net omdat families in een constante evolutie zijn. Studente Jana (22) is één van de vele studenten die een stuk over haar familie schreef en deelt dit graag met ons.

Net als voor vele studenten was ook voor haar het schrijven van dit stuk erg confronterend. “Het was fijn om nog eens terug te denken aan vroeger en herinneringen op te halen. Dankzij te reflecteren op mijn jeugd heb ik enkele gedragingen van mij kunnen plaatsen. Ik weet nu waarom ik onzeker ben en dat maakt het makkelijker om mezelf te begrijpen.”

(Alle overige stukken van de studenten vind je terug op de website van Toneelhuis).

Mijn familie is… avontuurlijk, vreemd en vrij

Door Jana (22)

Dit beeld is een abstracte weergave van Jana's familie — by Tatjana Peeters
Dit beeld is een abstracte weergave van Jana's familie — by Tatjana Peeters

Het typische moeder-vader-kindjes-gezin heb ik nooit gekend. Mijn biologische vader verdween na mijn eerste verjaardag uit mijn leven. Eén jaar later nam de vriend van mijn moeder zijn rol over. Ik heb een vreemde relatie met hem. Enerzijds noem ik hem papa, heeft hij me mee opgevoed en kan ik bij hem terecht voor hulp en raad. Maar anderzijds heb ik het gevoel dat hij nooit echt mijn vader zal zijn.

Onze thuissituatie was soms nogal gespannen. Mijn vader heeft een zoon en dochter die respectievelijk vier en zes jaar ouder zijn dan ik. Elke dinsdag en om de drie weken woonden zij een weekend bij ons. De relatie tussen hen en mijn mama was moeilijk en heeft erg veel verdriet en pijn met zich meegebracht. Ik herinner me een moment dat ik met mijn mama in bed knuffelde. Ze huilde, omdat ze niet wist hoe ze de relatie met zijn kinderen kon verbeteren. Ik, met mijn kinderlijke naïviteit, stelde voor om pudding te maken voor mijn stiefbroer en -zus. Wist ik veel dat dat ene moment één van de oorzaken zou zijn dat mijn ouders op mijn twaalf jaar de beslissing nemen om uit elkaar te gaan.

Gelukkig waren er ook heel wat mooie momenten. Ik ben mijn ouders dankbaar dat ze me de wereld hebben getoond. Als vierjarig meisje heb ik bananenplantages in Costa Rica mogen ontdekken en heb ik door een prachtige jungle gestapt. Die eerste ervaring in een vreemd land was niet de laatste. Nadien volgden nog vele andere exotische landen waaronder Maleisië, Thailand en Cambodja.

In Maleisië maakten we een trektocht van drie dagen. Op een nacht sliepen we in een gigantische grot bewoond door duizenden vleermuizen. De gids toonde ons de goede slaapplekjes en hielp ons te beschermen tegen bloedzuigers. Een van de medereizigers, een Britse vrouw, had duidelijk minder respect voor de kennis van de gids. Zij werd de volgende ochtend wakker met in een onder gekakte slaapplek en een lichaam bedekt met bloedzuigers. Voor ons was het in elk geval een prachtige ervaring, maar toch was het onderhuids een wij-zij-situatie. Mijn mama en ik tegenover mijn vader en zijn twee kinderen.

Als we nog eens samenkomen voor het avondeten, kan je goed zien dat er onuitgesproken onenigheden zijn. Mijn vader zit op kop en aan weerskanten zitten zijn kinderen. Mijn mama en ik schuiven automatisch op voor hen. We zijn nooit een hecht gezin geweest, maar het is nu wel beter. Ook zijn dochter heeft eindelijk haar wrok voor mijn moeder opgegeven. Zij verweet mijn moeder altijd dat ze papa heeft afgepakt.

In mijn pubertijd woonde ik alleen met mijn moeder. De problemen rondom mijn vader en zijn kinderen vielen weg. Ik stond vanaf dat moment op de eerste plaats bij haar. In die periode hebben we een sterke band opgebouwd. De band met mijn vader is toen nog meer verwaterd, omdat ik zo weinig contact met hem had. Ook vandaag is het nog moeilijk om dingen aan hem te vragen. Zijn kinderen hebben geen restricties op het gebruik van zijn spullen. Ik moet er dan weer rekening mee houden dat ik er niet te vaak gebruik van maak. Sinds kort is papa weer in ons leven. Mama is blij dat ze terug bij de man van haar leven is.

Mijn kindertijd zat vol met volwassenenproblemen waardoor ik snel ben opgegroeid. Toch vind ik dat ik veel geluk heb gehad. Ik heb veel kansen gekregen. Mijn moeder vertrouwt me en heeft me de vrijheid gegeven om verantwoordelijk te zijn. Ik mocht al snel uitgaan zonder dat ik een uur kreeg, maar dat betekende niet dat ik tot laat in de nacht weg bleef. Ik kan met haar over alles praten. Seks is zeker geen taboe. Over gevoelens praten is dan weer veel moeilijker. Ik ben opgevoed door een sterke vrouw die me de beste kansen in het leven heeft gegeven.

Vergeef Ons

Van 22 februari t/m 9 juni 2018

Tickets vanaf €10

www.toneelhuis.be