Den Triangel is een Antwerpse wijkkrant die sinds maart 2008 meespeelt in het Antwerpse medialandschap. Studenten Journalistiek van de Artesis Plantijn Hogeschool Antwerpen maken de krant helemaal zelf, en zetten op die manier al hun eerste stappen in het beroepsleven.

Buurtgids: Triangelaar Yannick tipt z'n adresjes

Tijdens zijn werkpauzes vertoeft Yannick graag in de stadsfeestzaal. &nbsp;&mdash;&nbsp;by <a href='https://www.smallteaser.com/user/jozefien.wouters' class='captionLink'>Jozefien Soetekin Wouters</a>
Tijdens zijn werkpauzes vertoeft Yannick graag in de stadsfeestzaal.  — by Jozefien Soetekin Wouters

Fans van tweedehandskledij zijn Yannick (27) wellicht al eens tegen het lijf gelopen in de Think Twice in de Lange Klarenstraat. De vriendelijke, hippe verkoper kwam er een dik jaar geleden terecht en ontdekte zo de Triangelbuurt. Hij tipt ons zijn favoriete plekjes, gaande van de beste koffiespot tot de ideale locatie om verstoppertje te spelen.

“Na mijn studie Fotografie deed ik eerst een paar strontvervelende jobs om geld bij te verdienen. Werken in een vleesverwerkingsbedrijf was ongetwijfeld het dieptepunt. Heel de dag vlees in stukken snijden: ik raad het niemand aan. Zelf hield ik het welgeteld drie dagen vol. Bij Think Twice werk ik nu al meer dan een jaar met veel plezier, en ik ben niet van plan om te stoppen. Tijdens de solden is het druk, maar des te boeiender. Dan zie je hier een bont allegaartje van mensen. Mijn mensenkennis groeit iedere dag. Maar het zijn toch vooral de collega’s die het zo fijn maken. Ik ben zelfs net gaan samenwonen met twee andere verkopers. Eén probleem: toen ik aan het inpakken was, merkte ik pas hoe erg mijn kledingverslaving is geworden. (lacht) De job heeft dus ook een nadeel. Het is héél verleidelijk om alles mee naar huis te nemen.”

De Think Twice is dé hotspot voor veel hippe vogels.&nbsp;&mdash;&nbsp;by <a href='https://www.smallteaser.com/user/jozefien.wouters' class='captionLink'>Jozefien Soetekin Wouters</a>
De Think Twice is dé hotspot voor veel hippe vogels. — by Jozefien Soetekin Wouters

“Ik begin mijn werkdag meestal bij onze buren van Coffeelabs. Daar haal ik ’s ochtends een kopje koffie om mijn slaaphoofd te bestrijden. Een echte aanrader, want ze schenken lekkere koffie en de muziek is er altijd top. Al moet ik toegeven dat ik een beetje bevooroordeeld ben. We hebben namelijk een goed contact met de werknemers. Ze springen geregeld Think Twice binnen, en voelen aan als echte buren. In de zomer hebben ze trouwens een leuk dakterras. Daar ga ik graag even genieten van de zon als ik te vroeg op het werk ben. (denkt na) Wat dus eigenlijk nauwelijks gebeurt. (lacht)

“Het is misschien niet de hipste plek, maar ik vind de Stadsfeestzaal heel aangenaam om gewoon wat rond te hangen. Als ik niet veel geld wil uitgeven, ga ik er tijdens mijn lunchpauze een stokbrood of een slaatje kopen in de Delhaize en installeer ik me op de trappen. Ideaal om even tot rust te komen, een serie op Netflix te kijken of gewoon wat op mijn gsm te scrollen. Zeker tijdens onze drukbezochte soldendagen heb ik het echt nodig om even alleen te zijn. De laatste tijd word ik jammer genoeg vaak weggejaagd door de security. Blijkbaar mag je daar niet zomaar zitten, en ze lijken me al te kennen. Af en toe trek ik naar Urban Outfitters om de tijd te doden, maar daar erger ik me vooral aan de hoge prijzen. Toch een beetje schrikken als je Think Twice gewoon bent.”

“Rond mijn achttiende ontdekte ik hoe leuk het is om verstoppertje te spelen. Het is vooral fijn om in groep te doen, dan komt het kind in iedereen naar boven. Zeker ’s nachts, dan is het een beetje eng en dus extra spannend. Op een zomerse avond hing ik met wat vrienden rond op het Mechelseplein. Plots kreeg ik het geniale idee om verstoppertje te spelen in de botanische tuin. Eigenlijk mag je daar ’s nachts niet komen, dus hopelijk kom ik niet in de problemen door dit aan Den Triangel op te biechten. (lacht) Maar het is echt dé toplocatie om je te verstoppen. Het beste plekje? Dat beeldhouwwerk met die vijf mannelijke bustes. Een vriend van me vond er niets beter op dan gewoon achter het werk te gaan zitten in dezelfde houding. Hij werd als laatste gevonden, iedereen dacht dat hij deel van het kunstwerk uitmaakte.”